آدمی از ديد رايش.

«آدمی غافل از حقارت خويش است و از پی بردن به آن ميترسد. او کوچکی و کوته فکری خود را در پس روياهای قدرت و عظمت ديگران پنهان ميکند. به سرداران بزرگ جنگ افتخار ميکند اما به خود نمی بالد. به جای ستودن انديشه ای که دستگيرش شده، انديشه ای را که در نيافته می ستايد. چيزهايی را که نفهمد بيشتر باور ميکند و به درستی عقايد آسان باور ندارد.»

                                                      کتاب «گوش کن، آدمک!»

                                                      نوشته ويلهلم رايش

/ 1 نظر / 14 بازدید

salam be maa ham sar bezanin